Verdriet is geen probleem dat moet worden opgelost; het is een landschap waar je leert lopen. Een dagelijkse praktijk zal het niet versnellen, en dat zou ook niet moeten gebeuren. Wat het kan doen, is het gevoel elke dag een vaste plek geven waar het kan aankomen, zodat het je niet meer op willekeurige uren in een hinderlaag lokt.
Een kleine, herhaalbare vorm
Gebaseerd op rouw- en rouwkaders, waarbij het verlies elke dag hardop wordt benoemd - wat je mist, wat je je herinnert, wat was gewoon en kostbaar – zorgt ervoor dat de band niet stilvalt. Het schrijven van twee zinnen over de persoon is geen therapie; het is continuïteit. In de loop van de week worden de scherpe randen zachter zonder dat ze worden gewist.
Als verdriet ooit leidt tot iets dat je niet kunt dragen - hopeloosheid, gedachten aan zelfbeschadiging – neem alstublieft contact op. Neem contact op met de plaatselijke hulpdiensten of een hulplijn. Een dagboekapp is een aanvulling op het dagelijkse gewicht, en geen vervanging voor mensen die je in het ergste geval bij kunnen staan.